Айзирәк Гәрәева-Акчура

Кырмыска зур түгел, шулай да тауларны актара…

Ата-бабаларыбызның тел байлыгы, тапкырлыгы һәм зирәклеге, тормышка карашлары мәкальләрдә, әйтемнәрдә ачык сизелә. Ата-аналар балаларына үгет-нәсихәт биргәндә дә, кабинетларда җитди сөйләшүләр барганда да, дус-ишләребез белән киңәш тотканда да алар «очып чыгалар».  Шулай итеп, җанлы сөйләмдә телдән-телгә күчеп сакланалар.

Алга таба

9. Мәктәптә укучылар. 1929 ел

Корыһөйүкне каплап тора Каратау урманнары…

Төркиянең ташлы басулары буйлап сузылган озын юллардан күкләргә тоташкан тауларга таба барганда, балчыктан салынган кызыл түбәле ак өйләр, ике катлы яңа таш йортлар тезелгән авылга барып чыксаң… Бу Османия Корыһөйүк — татар авылы дисәләр, ышанмый торырсың. Чөнки без, Русиянең төрле төбәкләрендә яшәүчеләр, татар авылы дигәндә, иң әүвәл челтәр кәрнизле, бизәкләп ясалган капкалы агач йортларны күз алдына китерәбез. Әлбәттә, һәр җирлек үз табигатенә, матди, иҗтимагый мөмкинлекләренә карап җайлашкан. Йортларның ни рәвешле салынуы да шуңа бәйле.

Алга таба

9. Мәктәптә укучылар. 1929 ел