ИРЕК ГАБДРАХМАНОВ

СОҢГЫ СҮЗ

Ай-һай кар күп булды быел! Урам тулы бала-чага, чана-чаңгы шуалар, катокта уйныйлар.Олыраклары кардан «баррикадалар» ясап, «окоплар» чокып атышлы уйныйлар.Башта кар атышалар, аннан көрмәкләшеп алалар, инде соңыннан күзләр күгәреп, борыннан кан киткәнче пыр тузышып сугышалар.Булат та инде дүртенче сыйныфта укый-аның әле окоп та исән, «граната»лар да шактый күренә.Тик дәрес кенә әзерләнмәгән-өй эшләре өелеп тора.Инде әнисе Кәримә чыгып ике тапкыр чакырса да, Булат кызган уенны калдырып китә алмады…

Алга таба

БАЛАН ЧӘЧӘГЕ

Быел яз бик салкын булды… Кояшка чыгып кызынырдай көннәр бармак белән генә санарлык-шаккатмалы хәл! Шуңа карамастан вакытыннан соңлабрак булса да шомырт чәчкә атты! Аннан инде… алмагачлар, чияләр…Ә миләш белән балан ашыкмады… Алар, гүя серләшкәндәй, язның җылы көннәрен көттеләр…

Алга таба