Рәфидә Галимҗанова

НИЧЕК ТҮЗСЕН БУ ЙӨРӘК?

Әлеге әсәремне яза башлаганчы, бик озак уйга батып утырырга туры килде. Беренчедән, аның эчтәлегенә бераз тормышта булган гадәти  вакыйгаларны да өстәргә булдым. Тик әсәрне тулаем язып бетерергә миңа үземнең фантазиям ярдәмгә килде. Алга таба

Rafida

КҮЗЕМ КАРАСЫ

Кешелек дөньясы шулкадәрле кызык ки, бер кереп китсәң чыгам димә. Тормыш та бит бертөрле генә бармый. Кайвакыт сынавын да китереп куярга онытмый. Шул вакытта сынмыйча, сыгылмыйча, тешне кысып түзәргә сабырлык җитми кешегә. Аның барнәрсәсе дә бар, тик дөньясын кочып алырдай киң колачы юк. Күңел тынычлыгы юк. Шуларга каршы итеп түзем кешеләрне куяр идем. Язасы әсәрем дә шулар хакта булыр… Алга таба

Rafida

Сөярсеңме?

Сөярсеңме мине шундый итеп
Көздә назлы, җәйдә салкын итеп.
Кышларында бик тә җылы итеп,
Ә язында бөтен Хыял итеп? — Саба районы Явлаштау урта мәктәбенең 11нче сыйныф укучысы Рәфидә Галимҗанова безгә чираттагы шигырен юллады.

Алга таба

Рафида

 Үткәннәргә юл юк…

«Шул әниләр турында сөйләвем иде. Әйткәч, сөйләми булдыра алмыйм. Мин сезгә әле генә әйткән сүзләремне үтәмәдем, ягъни әйтәсе килгән сүземне, эшлисе эшемне дә вакытында эшләмәдем. Мин бик үкенәм… Әни мине бик яратты. Бердәнбер бала булгач, миңа киемнәрнең дә, уенчыкларның да иң шәпләре туры килә иде. Мин кечкенә чактан алдакчы, үзсүзле бала булып үстем. Бу әшәкелегем соңаргач кына төзәлде. Әтием дөньядан иртә китеп барганлыктан, әнигә авырга туры килде. Миңа авыр эш эшләтмәде…»

Алга таба

Рафида