Резеда Вәлиева

Яралы язмыш (поэма)

Язгы иртә, ачык тәрәзәдән

Шук яфраклар өйгә үрелә.

Яфраклар да, нидер шыбырдашып,

Куанышкан төсле күренә.

Минутларны ашыгып куган кебек,

Келт-келт йөри сәгать телләре,

Ал чәчәген сузып Гөлнисага,

Көлеп тора яран гөлләре. Алга таба

Ярату

ЯРАТУ

Йөзләреңдә нурлар булып янар өчен,
Күзләреңнән яшьләр булып тамар өчен,

Шул күзләргә тик бер генә багар өчен,
Нишлим икән, әйтче, бәгърем, нишлим икән?

Хисләремне упкыннарга атыйм микән,
Әллә синнән ераккарак качыйм микән,
Алга таба

Ярату