Бастырылган һава – һава түгел…

Кара кичтә

Мин очам җилләрдә тибрәлеп

Мәңгелек сөюем каршына,

Яшеннәр, давыллар кичәмен –

Янымда гомергә калсынга…

 

Ярсыган күңелем ашкына –

Кош сыман иреккә, далага.

Аңлашу өмете тамчылап

Юк була таралып Һавада…

 

Каралты түбәләр өстеннән,

Күкләрне дөм манып карага,

Кич төшә галәмнең түреннән –

Тынгысыз күңелдән моң ага.

 

Каеннарым баш игән

Каеннарым нигә башын игән?
Бу көзме соң моңа сәбәпче?
Көтмәгәндә юеш кары белән
Яфракларга сибә ул бәсне.

Кәүсәләрнең ап-ак тузларында

Сызык – сызык ята яралар.
Сәбәпләрен шуның аңлаткандай,
Яфраклары җиргә явалар…

 

Бәхет таләбе

Төшләремдә ак нур иңде миңа…

Алып килгән бәхет сәламен.

Тик иң башта бәхет диңгезенең

Әйтеп бирде катгый таләбен.

 

Ул диңгезнең бар ди ярларында –

Без кичәргә тиеш кыялар,

Без җиңәргә тиеш ак дулкыннар…

Ак дулкыннар ишкән тын ярлар…

 

Ышанмадым

Сиңа бит мин ышанмадым бер дә,

Тик барыбер ачтым күңелем.

Җылылыгың  синең эретте күк

Сагыш болытларын күгемнең…

***

Яңгыры да яңгыр түгел иде…

Әйтерсең лә, синең каглуың…

Бастырылган һава — һава түгел..

Авырайткан сине сагнуым.

 

Җилләр җилләр түгел – салкынлыгың..

Балкыр микән назлы кояшым?..

Бу язымда җаным синдә калды…

Инде мине генә уйларсың.

Комментарий язарга