Нури АРСЛАН: Без батырган саен калыккан…

АТЛАНТИДА
Атлантида булды микән чынлап?
Тынгы бирми сорау һич кенә:
Әллә кайдан, ерак-ераклардан
Һәлакәтле бер моң ишетелә.

Кинәт юкка чыккан бөтен кыйтга,
Тау дулкыннар күккә ашканнар:
Бер мизгелдә илләр, шәһәрләрне,
Һәйкәлләрне сулар басканнар.
Океан упкан кебек Атлант җирен,
Дәүләтләрне монда җир упкан:
Дәшти Кыпчак, Болгар, Алтын Урда…
Бер-берсенең тамрын корыткан.
Ничә тапкыр килгән монда яулар,
Кичергәннәр илне кылычтан…
Калдыгын да көлгә дүндерергә
Миссионерлар күпме тырышкан.
Сәхифәләр тузган, юкка чыккан…
Ә без менә, без — бар, булганбыз!
Фал ачабыз ләкин, баш ватабыз:
Әллә кыпчак, әллә болгар без?
Кем булгандыр бабам? Кыпчакмы ул,
Болгармы ул? Нинди аерма?!
Татар дигән исем йөртәбез без –
Татар каны ага тамырда!
Атлантида! Атлантида баткан!
Эз калмаган бөек халыктан…
Ә без менә, без — бар, эз бар җирдә —
Без батырган саен калыккан.
Атлантида язмышы юк безгә,
Оныкларның ачык бабасы:
— Нәселең кем? — дип сорасалар әгәр,
Әйтерләр: — Без — татар баласы!
Татарстан дигән ватаным бар,
Татар дигән халкым бар минем.
Узганнардан түгел, мин халкыма
Киләчәктән урын барлыймын.
ЮКСЫНАМ
Йолдыз булып күктән бакмый икән,
Бер атылса гомер ук сыман:
Китек күңел урын тапмый икән, —
Мин бит сине, Сибгат, юксынам…
Бер-беребезгә авыр сүз әйтмәдек,
Табигатьләр төрле булса да.
Дуслыкны да, хәер, көчәйтмәдек,
Булсак та бик уйдаш, дустанә.
«Талантлылар белә, — дия идең, —
Үзләрендә талант барлыгын!»
Белә идең, киң булса да илең,
Хисләр өчен дөнья тарлыгын.
Тар дөньяда киң күңелле булып
Яши алса кеше — үлемсез!
Синең белән торган икән тулып
Безнең оя! Синсез күңелсез…
Кайда син, әй, замандашым минем!
Кочакларга әзер колачлар:
Кордаш булган өчен дияр идем,
Күп китте бит инде кордашлар.
Ятимлектә булмый күңелләр хуш,
Сагышлардан чара юк сыман:
Арабыздан киттең, урының буш,
Шагыйрь, сине мин бик юксынам.

Комментарийлар

  1. Рэшидэ
    Сен 26, 2017 @ 18:04:05

    Аыэрин!!!

  2. Рэшидэ
    Сен 26, 2017 @ 18:04:25

    Афэрин!!!

Комментарий язарга