Синең хәзер иң тилергән чагың

Синең хәзер иң тилергән чагың,
Башың киткән, акыл саташкан,
Сатайланган уйлар, шул ук вакыт
Хисләрең дә ерак адашкан.
Тиле инде тәүге карашка. 

Каның кызу, йөрәк дөп-дөп тибә,
Зур тизлекне, төнне сөясең.
“Хәлең ничек?” — дисәң берәр мәлне,
“Сиңа соң! “ — дип сүзең төясең . . .
Син үзең дә яхшы беләсең.

Бар да мөмкин, бар да ачык сыман,
Комачау юк кебек сиңа беркайдан.
Килер вакыт, тынычланыр вакыт,
Һәм ул вакыт килер Ходайдан.
Моң агылыр нәфис курайдан. . .

Син сөярсең төнне йолдызлары,
Ае өчен, җиләс һавасы…
Сандугачның җырын язып алып,
Көен килер синең сузасы,
Бу мизгелне кат-кат узасы . . .

Алсу гөлләр сине әсир итәр,
Гашыйк итәр болын-кырлары,
Син үзең дә күбәләк күк булып,
Хуштан язар булып, аларны
Түшеңә кадарсың. Аннары . . .

Ә аннары … Бу илаһи хиснең
Нидән синдә хөкем иткәнен,
Мәңге тынгы белмәс йөрәгеңнең
Бу тормыштан нәрсә көткәнен
Белер өчен талпынырсың.
Һәм монда
сине көтә абау зур афәт,
чөнки
алып гаять сихри кыяфәт,
йодрык кадәр йөрәгеңә синең
оялаган булыр м ә х ә б б ә т.

Комментарий язарга